In de huidige wereld vinden er veranderingen plaats. Deze veranderingen bevinden zich in alle netwerken van de aarde. Op de macro en micro omgevingen van de aardse realiteiten. Deze veranderingen worden op de oppervlakte als strijd, verwarringen, vernietigingen en totale chaos gezien. Maar in wezen vindt er een bewustzijnverschuiving plaats van de oude energie naar de nieuwe energie.

Als je in de huidige wereld kijkt, dan zie je om je heen veel gebeurtenissen. De wereld bevindt zich in conflicten van allerlei vormen en maten. Er woeden op dit moment politieke conflicten tussen landen; religieuze conflicten; maatschappelijke conflicten; oorlogen; hongersnoden; klimaatverschuivingen; orkanen; tsunami’s en aardbevingen. De ene brandhaard na de andere volgt.

De conflicten bevinden zich niet alleen plaats op wereldkundige schaal, maar ook in je eigen omgeving en in je eigen leven. Het manifesteert zich ook in jezelf. De conflicten ontstaan in jezelf op verstandelijk, emotioneel en geestelijk niveau. Maar wat gebeurt er nou wezenlijk?

Kunnen we vanuit een neutraal oogpunt er naar kijken? Kunnen we het laten zijn voor wat het mag zijn?

Het sleutelwoord is compassie. Compassie is aan iets de ruimte geven om te zijn voor wat het mag/wil zijn. Het is onvoorwaardelijk accepteren en onbevreesd aanvaarden. Het is de ruimte geven zonder te oordelen of veroordelen, zonder in te mengen of te willen veranderen.

Vanuit deze compassie kun je werkelijk de schoonheid zien wat er in wezen gebeurt. Achter elk conflict is er schoonheid verborgen. Verborgen onder de oppervlakten van strijd, verwarringen, vernietigingen en totale chaos. Zelfs in oorlogen is er schoonheid te vinden.

Conflicten in transitie
Een normale reactie op veranderingen is er weerstand tegen te bieden. Het conflict tussen het licht en het donker. De strijd om bestaande structuren op zijn plaats te houden. Het is de strijd voor zelfbehoud. Wat ook wel de dualiteit in der polariteiten wordt genoemd. Waar de concepten van licht en donker door kracht in balans worden gehouden. Deze strijd wordt door mensen in stand gehouden door te participeren aan de energieën van het conflict. Het is dat mensen in een bestaande structuur zitten, en vanuit deze structuur naar zelfbehoud zoeken. Dit houdt onder andere in het afbakenen en beschermen van de regels en grenzen binnen deze structuren. De dualiteit in energie wordt ook oude energie genoemd. Deze energie in dualiteit heeft een bepaalde trilling in een bepaalde structuur.

Als dualistische energieën de complete vrijheid krijgen om te zijn voor wat ze zijn, dan heeft de energie de neiging om van nature tot resolutie te komen. De vrijheid geven aan energieën is niet te gaan participeren aan de conflicten binnen het gebeuren. Het is compassie geven aan wat er helemaal mag zijn, en mag gebeuren binnen deze conflicten. Vanuit deze vrijheid weet het conflict precies hoe het tot uiting mag komen om tot resolutie te komen. In deze vrijheid gaan de dualistische energie niet meer strijden, maar zoeken naar antwoorden die tot oplossingen leiden.

Dat betekent dat energie weer kan terug komen naar zijn oorspronkelijke vorm. De oorspronkelijke vorm wordt ook wel nulpunt energie genoemd. De samensmelting van de dualistische energieën in zijn neutrale staat van zijn. Een staat dat geen trilling heeft. Het nulpunt. Vanuit deze staat kan nieuwe energie ontstaan.

Wanneer dualistische energieën worden teruggebracht in het nulpunt, heeft deze de natuurlijke neiging te gaan evolueren. Het neemt de vorm aan van nieuwe energie. Nieuwe energie heeft tot in vergelijking met dualistische energie geen trilling. Het heeft geen lineaire richting zoals dualistische energie, maar expandeert zich in alle richtingen, zowel naar binnen als naar buiten.

Slapende energieën
In de ruimte van het nulpunt bevinden zich ontelbare potenties. Het zijn slapende energieën en wachten om wakker gemaakt te worden. Deze potenties zijn nog niet geactiveerd. Potenties zijn nog niet gecreëerde creaties die door energie geactiveerd kunnen worden. Dit kan van alles zijn. Oude energie die omgezet wordt in nieuwe energie, zodat deze potenties in werking gebracht worden. Van daaruit kan deze energie een nieuwe vormgeving of ervaring ontwikkelen.

Wanneer energie de compassie krijgt om te zijn voor wat het mag zijn, dan kiest nieuwe energie op zijn eigen manier een potentie uit om erin te gaan spelen. Deze potentie zal in zijn eigen vorm, op zijn eigen manier tot manifestatie komen. Het is leven schenken vanuit compassie, zodat de potentie wakker gaat worden, gaat groeien en bloeien. De potentie weet voor zichzelf hoe het moet gaan manifesteren. Het is vanuit de waarnemers rol te gaan kijken wat er in wezen allemaal gebeurt, zonder te gaan inmengen in het gebeuren.

De waarnemer van conflicten
Wanneer deze bewustzijnverschuivingen van oude energie naar nieuwe energie begint te ontstaan in het menselijke bewustzijn, dan is het de kunst om vanuit compassie te gaan kijken wat er in wezen zit. Het is achter een muurtje te gaan staan als een waarnemer om te zien wat er allemaal speelt. Om te zien wat de conflicten zijn voor wat ze zijn. Zonder deze conflicten te gaan beoordelen of veroordelen of zelf te willen veranderen. Het is de ruimte geven aan deze conflicten zodat het erkend mag worden door de waarnemer. Zodat dit conflict tot resolutie mag komen.

Het is achter het muurtje te gaan kijken naar de verhalen binnen deze conflicten. Het is accepteren van de verhalen voor wat ze zijn. Deze volledig aanvaarden. Door het verhaal te beoordelen, veroordelen of te willen veranderen, worden de verhalen/conflicten in stand gehouden. Ze krijgen niet de ruimte van de waarnemer om te zijn voor wat ze zijn, om op zijn eigen manier tot resolutie te komen. Dus het is op een passieve manier naar het conflict kijken, zonder eraan deel te nemen, of met kracht het te willen veranderen. Het is vanuit een neutrale perspectief de energie de ruimte geven.

Men kan vanuit compassie naar het conflict gaan kijken. Het zien waar het conflict vandaan komt, hoe het conflict ontstaan is, en wat de beweegredenen zijn van het conflict. Vanuit deze onvoorwaardelijkheid ontstaat er binnen het conflict de vrijheid om te mogen zijn voor wat het mag zijn.

Door deze erkenning krijgen de verhalen in het conflict de ruimte om tot ontbinding te komen. De resolutie van energie. De structuren om de verhalen heen worden door de vrijheid van compassie ontbonden. Deze ontbinding kan in het begin leiden tot verwarringen binnen deze structuren. Het bestaansrecht van het verhaal staat op het spel. Het zal in eerste instantie weerstand bieden aan deze veranderingen. Het zal strijd geven om zijn bestaansrecht niet te verliezen. Er ontstaat chaos in alle verhalen binnen het conflict. Deze chaos kan leiden tot het vernietigen van de verhalen. De lijnen van de structuren vallen uiteen.

Wanneer de structuren uiteenvallen, krijgt de dualistische energie in het verhaal de vrijheid om terug te keren naar zijn oorspronkelijke vorm. Het is vanuit compassie naar de schoonheid kijken op welke manier deze structuren binnen het verhaal uit elkaar vallen en op zijn eigen manier tot resolutie komt. Vanuit deze resolutie van het conflict kan nieuwe energie ontstaan.